Ostrvo Adakale, ili kako se još nazivalo – Nova Oršava, nalazilo se tri kilometara nizvodno od Oršave. Ono je bilo dugo 1750 metara, a široko do 500m. Bilo je poznato kroz istoriju kao važna strateška tačka, jer se sa njega mogla kontrolisati plovidba kroz Đerdap.

Adakale su još Rimljani utvrdili i na temeljima tih utvrđenja građena su druga, tako da je ovo ostrvo oduvek služilo u vojne svrhe i onaj koji bi postao njegov gospodar, bio je i gospodar Dunava, pošto je to bila kontrolna kapija za plovidbu kroz Đerdap.

Austrijanci poslednji obnavljaju drevna utvrđenja, najpre 1689. godine, a zatim uz znatno pojačanje 1718-1738. godine, adakalsko utvrđenje imalo je pet kula, od kojih četri na uglovima, jer je imala pravougaonu osnovu, a peta kula je bila izdvojena i sa šančevima, na najistaknutijem mestu Alion bregu. Na ovom bregu za vreme borbi 1718. godine, bio je carski stan odakle je car Josif I posmatrao sa Laudanom borbu sa Turcima i primao izveštaje.

Adakale je često menjalo gospodare i od XVII veka do početka ovog veka, ono je bilo kamen spoticanja dva carstva, čije se gospodarenje nad njim naizmenično smenjivalo. Tek 1878. godine po Berlinskom ugovoru Turska napušta Adakale. Ali njegovi stanovnici od prvog osvajanja do naših dana, ostali su i dalje Turci, koji su tek sada pri njegovom potapanju iseljeni. Adakale je bilo veoma tesno vezano i za našu istoriju, jer su Turci na njemu gospodarili Đerdapom i Dunavom do Smedereva. Ono je bilo administrativni centar za Ključ i Poreč za vreme Karađorđa.